Column: ALV

Bie de verenige ha’w alle joaren ne ALV. Algemene Leden Vergadering. Allene den naam al. Pow, wat ‘n deftig ‘pul. Toafels en steule wörden in nen groten krink ezat, der was koffie, en et program lea netjes met een nietjen in ‘n linkerboavenhook in veelvold op de toafels.

De kearls en vrouwleu kömmen in groten getale en anskouwden de grote vuurzittershow. Den heuld een beginverhaal, nöm de notulen van verleden keer duur, niej op ’n agenda, de beurze, nieje stukke… Allemoal in et Hollands natuurlik, want bie deftige zaken heurt dee van nature zo hoogverhevene, deftige sproake. Dat wat leu zik better in et Riessens oetdrukket, maakt niks oet. Hollands, want dat heurt. Wat zi’w toch deftig hè?

An et ende köm de rondvroage. Dieks, heb iej nog wat? Den skudden met ‘n kop. Mans? Mear kopskudden. Graads? Niks. Wilm? Ook nit. ‘n Vuurzitter gung iederene bie langs, töt an ‘n lesten an to. Allemoal skeuven ze de lippen vuuroet onder ‘n neuze en wemmeln ze met ’n kop. Zwiegend.

‘Dan stel ik voor dat we er nog een drinken van de vereniging en is hierbij de vergadering gesloten.’ Dat wör met nen gezameliken ‘heujj’ en stoolgestommelte ontvöngen.

An et skap hadden Dieks, Mans, Graads en Wilm inenen et heugste woord. En dit deugen nit, en dat was n oarg spil en zus mos anders en zo kon better en wat ’n domme dit-en-dat.

A’j de meaning van de gewone leu wilt heuren, mu’j ze loaten sprekken in ne umgeving woer as ze zik good veult. Leu dee as nooit in formele geleagenheden komt wilt neet op zo’n podium. Neet vuur volk en vaderland in nen groten krink en dan ook nog es onoetesprökken edwungen in et Hollands (want et hele circus is in et Hollands en dat heurt). ‘Opsprekken, dat doo’j neet’.

’n Road van Riessen hef ook één moal in ’t joar ne ALV. Dan is der ne vergoaring vuur iederene. Feitelik zollen alle vergoaringen van et joar vrie mutten wean: wee plat wil doon, mut plat können doon. Riessen-Holten is ja tweetalig. Of geldt dat 364 dage in et joar neet? Of enkel op dat blauwe kaartjen boaven de balie?

Dan he’j kans dat de leu der ook nog es wat mear interesse vuur hebt. Dat ze der misskien mear van begriept dan wonnear as leu in tuttelig halfbakken Hollands öar verhaal doot, want dat heurt. Dat ze neet meant van ‘wiej hebt toch niks te vertellen’, mer dat öare stemme ook eheurd wördt. En dat der dan ook nog wat met edoan wördt. Doot der wat met!

Martin ter Denge