Foto: rita voortman photography

Column: Verliefd

Voor de tweede nacht op een rij slaap ik nauwelijks. Dit keer zijn het niet de nachtelijke hitte-aanvallen die mij wakker houden, maar onze kleindochter. We brengen het weekend met ons hele gezin en aanhang aan zee door. Loua haar slaapkamer grenst aan die van ons, terwijl de slaapzaal van onze dochters boven is. De nieuwe dag is amper drie uur begonnen wanneer Loua laat weten dat ze toch echt heel erg toe is aan een warm slokje melk van mama. In optocht lopen mijn lief en ik naar boven om ons kleinkind bij Noah in bed te leggen. Daar zijn we tenslotte opa en oma voor. Dat ik de rest van de nacht niet meer in slaap val, wijt ik dan wel weer aan de overgang.
Wakker liggen voor niets kwam vroeger niet voor. Afgelopen nacht verloopt minder stil. Na haar nachtelijke slokje melk laat Loua zich niet zomaar terug leggen in het ledikantje. Het schelle intense gehuil associeer ik direct met zere oortjes. Ik herinner mij de talloze nachten waarin we half zittend in bed, met onze dochters tegen ons aan, de dageraad afwachtten. Resoluut sturen we Noah naar boven, naar bed, want zonder slaap kan ze haar tentamenweek wel helemaal vergeten. Mijn lief laat zich half zittend in de kussens zakken, Loua’s hoofdje op zijn schouder, haar lijfje nog na snikkend tegen zich aan. Zachtjes zingt hij liedjes, het hele repertoire kinderliedjes dat hij jarenlang zong. Nacht na nacht. Uiteindelijk vallen ze in een lichte slaap. Loua en haar opa. De gezichten naar elkaar toegedraaid, zijn hand en haar handje boven het dekbed. In mijn hoofd maak ik een foto om dit beeld voor altijd vast te houden. Als ik al niet van hem hield, was ik nu verliefd geworden.

www.ritavoortmanphotography.com
https://www.facebook.com/ritavoortmanphotography/
https://www.instagram.com/ritavoortmanphotography/

Meer berichten
 
Auto zoeker