Dankbaar dat ze elkaar nog hebben

Mans Achterkamp (80) en Dinie Achterkamp-Leeftink (79) mochten woensdag 12 februari hun 60-jarig huwelijk vieren. Een diamanten huwelijk, een mooie mijlpaal. 

RIJSSEN - Het echtpaar geeft aan dat ze gezien hun leeftijd wel wat ‘mankementen’ hebben, maar ze wonen nog zelfstandig aan de Koninginneweg. Waar zij al 56 jaar met veel plezier wonen. 

Burgemeester Jurgen van Houdt bracht hen op deze feestelijke dag namens de gemeente Rijssen-Holten een bezoekje. En het feestje vond ook dezelfde dag plaats in een mooie gelegenheid boven de tribune bij voetbalvereniging Excelsior. “Dat past wel bij ons, vooral bij mij”, lacht Mans. “Ik heb hier gevoetbald. Ik ben onder meer tot mijn 75e scheidsrechter geweest en doe daar nu nog allerhande klusjes zoals lijnen trekken.” Dinie vermaakt zich ook wel, want ze houdt van lezen en puzzelen.

Mans is een geboren en getogen Rijssenaar. Dinie komt uit Markelo. Zij hebben elkaar destijds ontmoet op het voetbalveld in Markelo. “Ik voetbalde toen bij Markelo Vooruit en Dinie liep daar rond met enkele vriendinnen. “Ik had niks met voetbal,” lacht Dinie, “maar meer met de jongens. Toch was het nog niet direct ‘aan’. Meerdere keren gingen we met een groep jongelui uit en gaandeweg kregen wij verkering.” Na vier jaar verkering trouwden ze in Markelo en het feestje hielden ze bij De Poppe.

Ze woonden eerst ruim een jaar in toch wel primitieve omstandigheden in een schuur op de Friezenberg. “De plek was mooi, maar daar was ook alles mee gezegd. We stookten met hout en hadden geen gas, geen fatsoenlijke keuken en het toilet was een ‘driettonne’ zoals ze dat vroeger noemden, die mijn vader had gemaakt”, aldus Mans. “En de was (met de hand en door de wringer) hing te drogen in de kamer. En als we volk kregen, moest de was gauw weer van de lijn af”, vult Dinie aan. Hun oudste dochter werd hier geboren. Daarna woonden ze drie jaar aan de Arend Baanstraat in Rijssen waarna ze de huidige woning betrokken. Het echtpaar kreeg vier kinderen, acht kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. Heel verdrietig voor hen was dat hun zoon vijf jaar geleden overleed als gevolg van een ernstige ziekte. “Dat gemis blijft altijd.”

Mans werkte eerst bij jutefabriek Ter Horst en daarna bijna veertig jaar bij Reginox Ter Steege waar hij de jaren door heel wat aanrechtbladen maakte. Dinie werkte tot aan hun trouwen bij een weverij in Goor. “Daarna stopte je meestal als vrouw, dat was wel gebruikelijk”, meent Dinie. 

Behalve bij de voetbal was Mans ook jaren actief hardloper, een sportieve man dus. “Ik heb meerdere halve en hele marathons gelopen, onder meer in Rotterdam en Amsterdam en Dinie ging wel vaak mee om te kijken.” Het echtpaar reisde, nadat de kinderen het huis uit waren, veel met de trein voor allerlei uitstapjes. ”Dat laat onze gezondheid nu niet meer toe. Zelf kan ik ook niet meer zover lopen”, zegt Dinie. Maar ze zijn heel dankbaar dat ze elkaar nog hebben en genieten van kleine dingen.

Na vier jaar verkering trouwden ze in Markelo