Leerlingen druk in de weer voor jubileum
AlgemeenHOLTEN - Leerlingen zijn door de hele school aan het oefenen. Een meisje staat te balanceren op een ton, terwijl in een klas een dansje wordt geoefend. Dolf Moed bespreekt de laatste dingen voor de optredens van woensdag. Bij de deur proberen enkele jongens te jongleren met bordjes. Buiten zijn ze met diabolo’s in de weer. De Haarschool in Holten bestaat 50 jaar en dat wordt deze week gevierd.
Met als een van de hoogtepunten: twee voorstellingen op woensdag van 1001 nacht. “Alle kinderen hebben een rol”, zegt directeur Ingrid Langeveld. “Met z’n allen wordt er 2,5 dag geoefend om er een groot spektakel van te maken.” Onder leiding van Dolf Moed van Theaterfiets. “Iedereen gaat verkleed. Ook de leraren.” Inmiddels hangen er al vele tassen klaar met verkleedkleren. Omdat de groep leerlingen te groot is, wordt deze in tweeën gesplitst. De ene groep treedt ‘s middags op en de andere ‘s avonds.
“Afgelopen maandag werd de feestweek geopend met een ludiek toneelstuk”, vertelt Ingrid. “Donderdagochtend is er vossenjacht en als afsluiter vrijdagavond een grote reünie.” Hiervoor zijn al vele aanmeldingen binnen.
Er is volgens de directeur in 50 jaar veel veranderd. Sinds zeven jaar een nieuw schoolgebouw, maar ook andere leermethoden. “Tegenwoordig werken we met drie leerniveaus tegelijk”, geeft ze aan. Omdat niet iedere leerling gelijk is, is het belangrijk kinderen op hun eigen niveau les te geven. “We geven dan eerst een korte instructie. Leerlingen die het snappen, gaan aan het werk. Voor wie het niet duidelijk is krijgt meer uitleg. En de groep die daarna nog extra hulp nodig heeft, krijgt extra aandacht.”
Het aantal leerlingen per klas is niet veel veranderd. “We zitten gemiddeld op zo’n 25 leerlingen per klas.” En dat is soms passen en meten. Want nieuwbouw is leuk, maar daarmee wordt ook ruimte ingeleverd. Het aantal vierkante meter per kind wordt krap aangehouden. Waren er vroeger bijvoorbeeld een muzieklokaal en personeelsruimtes. Tegenwoordig zijn die er allemaal niet meer. “De oude school had veertien lokalen. Straks hebben we tien lokalen”, zegt Ingrid. En daar rekent ze de twee nieuw te bouwen bij. Hiermee wordt deze week begonnen.
Foto: Peter Bulthuis
Buiten zijn moeders bezig met het mozaïeken van twee betonnen bankjes in de vorm van bloemen. “Die hebben we cadeau gekregen van Varietas.” Waar De Haarschool onder valt. Het mozaïeken leek makkelijker dan het is. “Ze zijn er al twee weken mee bezig.” Samen met de ouders mogen kinderen ook steentjes plakken. “Een leerling die mee had geholpen zei vandaag blij: ‘Kijk, dat steentje heb ik gelegd!’ Zo voelen ze zich helemaal betrokken.” De zijkanten worden later ook nog van mozaïeksteentjes voorzien. “Als de nieuwbouw klaar is, krijgen de bankjes een mooie plek op het plein”, geeft Ingrid aan.
De Haarschool werd in 1973 gebouwd aan de Koningin Wilhelminaschool in Holten. “Het echte basisonderwijs bestond toen nog niet. Je had de kleuterschool en de lagere school. De school was destijds al futuristisch, want de kleuterschool zat al aan de school vast.” Toch waren het nog twee ‘werelden’ met bijvoorbeeld aparte personeelsruimtes. Later in 1985 werd het één geheel met groepsindelingen van 1 tot en met 8. “Ook de salariëring van leraressen werd gelijkgetrokken met die van leraren.”
Kinderen zijn door de jaren heen mondiger geworden. “Was het vroeger zo dat iedereen stil was als de leraar les gaf. Nu, als het stil is in de klas denk je: er gebeurt niet veel.”
Het digitale tijdperk heeft zijn intrede gedaan. Waren er vroeger krijtborden. Tegenwoordig zijn ook deze gedigitaliseerd. “Het brengt veel moois met zich mee, maar ook grote gevaren.”
Ook het onderwijs is veranderd. Werd er vroeger veel uit het hoofd gestampt waar welke rivier ligt en welke plaatsen waar liggen. Nu wordt meer de nadruk gelegd op bewustwording. Er is minder nadruk op waar New York ligt, maar meer: “Hoe kom je er? Hoe zien de mensen er daar uit en hoe ziet de stad eruit? Kinderen beleven het daardoor veel meer.”
Werd begonnen met veertien personeelsleden, nu zijn dat er 22. “En met stagiairs zijn dat er zo dertig.” Toch is het gebouw kleiner dan voorheen. “Met de architect is meegedacht om de ruimtes zo effectief mogelijk te benutten. Zo kunnen alle wanden open en zijn er geen gangen meer, maar pleinen. Vroeger moest je op de gang staan, als je iets fouts deed. Tegenwoordig ga je het lokaal uit om zelfstandig te kunnen werken.”